Mijn Jas

Daarnet drong het tot mij door dat ik de laatste dagen deze oude bijbel steeds pak om uit te lezen. Deze bijbel heb ik toen ik 23 of 24 was van mijn moeder gekregen. Deze bijbel had een zwart linnen kaft dat rafelde als bij een oude versleten jas. Tussen de rafelige draadjes kon je het wit van het papier zien. De voorkant liet al een beetje los aan de binnenkant, het garen waarmee het was gebonden, was goed te zien. Zes insteekgaten zijn er en de het garen bestaat uit twee strengen. Het verbaasde mij toen al dat zes stiksels 1530 pagina flinterdun papier bij elkaar konden houden. Het papier is zo dun als vloeipapier, het ritselt als je de bladzijde omslaat. De rug werd verstevigd en rode en paarse leeslint werd er in geplaatst. Zo lang als ik mij het kan herinneren was deze bijbel altijd bij mijn moeder. Ik heb het laten repareren in 1984, dat staat op de nieuwe bladzijde voorin de bijbel.
Hoe wonderlijk is het dat uitgerekend in deze periode, ik deze bijbel weer oppak om uit te lezen. Deze periode van even teruggaan naar het moment van afscheid nemen van mijn moeder(2008) en mijn nichtje(2015).
Ik vind troost in mijn geloof en de bijbel, het verbindt ook deze twee mensen met mij.
Als een bloem die ontluikt, ga ik langzaam open. De bijbel en mijn geloof zijn als een jas die mij beschermt en troost.
Kwetsbaarheid mag, het sterkt mij, het vormt mij en het maakt mij nederig.

jas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *