Kattenkoppen en apenstaarten

Mijn eerste stage als leerling-verpleegkundige is een oncologische afdeling gecombineerd met oogheelkunde.

Gistermorgen is meneer Telode opgenomen met verwardheid en onrust. Deze meneer blijkt metastasen in de hersenen te hebben. Meneer Telode ligt op de kopzijde van de afdeling, hier zijn éénpersoonskamers. Vanwege zijn onrust en verwardheid was besloten hem op deze kamer te plaatsen. Afgelopen nacht had hij de andere patiënten op zaal wakker gehouden vanwege zijn onrust.

Vandaag mag ik hem verzorgen. Tijdens het wassen maakt meneer een opmerking: “Zuster ik heb niet in de kolenmijnen gewerkt gisteravond”. Of ik hem alleen even wilde poedelen in plaats van hem grondig te wassen. Ik onderdrukte een lach, onze ogen ontmoeten elkaar in de spiegel boven de wastafel, ik glimlach en hij knikt goedkeurend dat ik hem begrepen heb en het wassen aanpas aan zijn wens.

Rond tien uur ga ik op weg naar zijn kamer om de controles bij hem te doen. Het moment dat ik de kamer binnenkom, roept meneer Telode in paniek naar mij:”Bukken, kijk uit!!” In een reflex duik ik ineen. Ik kom overeind toen ik merkte dat er niets gebeurde.
Meneer Telode zit recht op in bed, zijn handen houden de bed hekken krampachtig vast, zijn ogen opengesperd, volledige paniek.
Ik probeer meneer Telode te vragen wat er aan de hand is en waarom hij zo in paniek is.
Opeens roept hij weer:”Kijk uit”! Hij maait nu met zijn armen door de lucht: “Bukken!” “Kijk uit!” “Er vliegen kattenkoppen en apenstaarten door de lucht!” “Kijk!” “Daar in de hoek!”
Op dat moment besef ik dat meneer Telode hallucineert. Arme man.

Ik heb achteraf hartelijk gelachen om mezelf, dat ik in een reflex reageerde en ineen dook.
apekoppen-en-kattenstaarten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *