Tijd! Waar ben je gebleven?!

Mijn moeder haal ik op om even op de kinderen te passen. Ik heb nogal haast, want ik moet door naar een activiteit, dus ik hoop dat zij al klaar staat. Zij woont op de eerste etage van een driehoog ap20141124_090817partementencomplex. Ik toeter zodat zij weet dat ik er ben. Ik heb haar van te voren gebeld dat ik van huis ga.
Na vijf minuten is zij er nog niet, ik toeter nogmaals, ik zie een hoofd bij het raam: “O, jee! Zij heeft haar jas nog niet aan!”
Ik tel tot tien, adem in, adem uit. Zij loopt op haar gemak over het pad, ik toeter nogmaals en wenk haar om op te schieten. Ik denk: “Kuieren doe je maar over de boulevard”.
Zij maakt een weg wuif gebaar met haar hand, ik doe het raam open en roep: ”ma! Loop snel!”
Zij roept terug: ”Ik loop snel, wil je dat ik moet vliegen?!”
Ik zak achterover in de stoel en bedenk dat zij het werkelijk meent en denkt dat zij snel loopt!
Terwijl zij eigenlijk als een fotomodel op de catwalk over het pad paradeert!
Opeens besef ik dat mijn moeder al 75 jaar is en inderdaad niet snel kan lopen als vroeger en dat zij in haar beleving wél snel loopt!!!! Wanneer en hoe is dit gebeurd?? Mijn moeder die altijd kwiek is en lenig. Help! Help!
Alle irritatie smelt als sneeuw voor de zon weg en ik bedenk dat ik het anders moet gaan aanpakken met mijn moeder. Als ik dit maar onthoud als ik later ook zo ben, hmm de kinderen toch maar op tijd waarschuwen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *