De deftige dame

Eindelijk aangekomen op de plaats van bestemming. Eerst maar lunchen en dan inchecken.
Geen zin in á la carte, wij gaan voor het buffet. Ik strijk neer aan een tafel met een heerlijk kopje groentesoep, die uit meer soepballen dan soep en groenten bestaat. Het warme natriumrijke vocht glijdt zalig naar binnen en verwarmt mijn binnenste. Ik leun na het laatste hapje voldaan achterover en op dat punt merk ik het echtpaar voor mij op die aanstalten maken om te gaan zitten. Het verbaast mij dat zij aan zo een grote tafel plaats nemen. Het is een tafel voor 8-9 personen. Ik haal in gedachten mijn schouders op, het is toch niet druk in het restaurant.

Zij lijkt in gedachten, haar gezicht is zonder uitdrukking, witte oorbellen in, grijs haar netjes gekapt, half lang. Hij heeft een zeer ‘brede’ scheiding op het midden van zijn hoofd met wat stekeltjes aan weerskanten.
ik zie wat geschuifel in mijn linkerooghoek, er arriveren meer mensen aan de tafel, het lijkt alsof de één nog trager is dan de ander. De eerste dame is heel anders dan de andere dames, door haar haarstijl en manier van zitten en kijken. Zij heeft half lang haar, de andere hebben kort jongenskoppie, zij heeft oorbellen in, de andere geen sieraden dan alleen een horloge.
Zij heeft haar wijsvinger en middelvinger tegen haar bovenlip, de duim onder haar kin en de ringvinger en pink naar binnen gevouwen tegen de handpalm. Haar ogen slaat zij zo af en toe neer alsof zij iets misprijzend vindt.

Zou zij zich te goed voelen voor dit gezelschap, moest zij mee van haar man. Is dit een verplicht sociaal uitje met een stel vrienden of schoonfamilie. Ik schat de jongste 65 jaar en de oudste ruim in de 70/80 jaar. Er zijn 4 echtparen en één man alleen.

Degene die de jongste lijkt, voert het hoogste woord, is ook flash gekleed, kobalt blauw turtle neck en lichtblauwe pantalon met grijze schoenen.
De deftige dame glimlacht niet één keer, voert ook geen gesprekken met de andere tafelgenoten.
Er wordt gegeten en gedronken, gelachen en gepraat.
Er is een meneer bij die geen partner heeft, zou hij weduwnaar zijn of vrijgezel? Ik denk dat hij weduwnaar is geworden in deze vrienden groep.
Op gegeven moment merk ik op dat hij een wat rood aangelopen gezicht heeft, hij heeft een groot glas bier voor zich. Hij is ook aan het knikkebollen en probeert uit alle macht wakker te blijven. Als hij bij één van de knikkebolmomenten zijn ogen opendoet, is er gelach aan tafel, hij lacht mee, maar weet niet waar het over ging.

De gastheer komt om af te rekenen en tot mijn verbazing, schrijft hij voor ieder apart op wat zij hebben besteld! Neeee! Hadden zij dat niet aan het begin kunnen zeggen bij de bestelling dat er apart besteld en betaald zou worden. Arme serveerder! Hij blijft uitermate beleefd en geduldig en komt terug met 5 bonnetjes, er wordt getekend op de bonnetjes. Ahh, het wordt waarschijnlijk op de kamer geschreven.

Het gezelschap staat op en de deftige dame intrigeert mij, zij heeft nog steeds geen woord gesproken, geen glimlach laten zien. Op dat moment komt mijn verpleegkundige kant naar boven en ik realiseer mij dat de deftige dame misschien Parkinson zou hebben.
Zij loopt langs mijn tafel en ik observeer haar manier van lopen en denk: “arme deftige dame, zij is niet arrogant, maar heeft het symptoom van een masker gelaat dat hoort bij Parkinson”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *