Auteursarchief: Regina Flu

Dare to live, love and give

De berm is steil, nat en modderig. Ik waag het erop, want ik wil deze zwammen van dichtbij zien. Soms zul je wat risico’s moeten nemen om schoonheid te zien. Dare to live, to love, to give and enjoy to the fullest.

De Blauwe kast

Elke grote vakantie gaan mijn broer en ik naar Domburg.

Zes weken vrij!! Heerlijk!! De tassen zijn ingepakt, wij gaan met de bus lijn PD naar Domburg. Ik houd ervan om met mijn moeder in de bus te zitten naar Domburg. Zij vertelt altijd verhalen over vroeger toen zij op Domburg woonde, over de voorwerpen die wij langs de weg zien. Er is altijd een verhaal. Verhalen over de kappa, de oppasser, ‘voorin'(begin van Domburg). Ik vind het spannend en heb haast om er te komen, wat zal ik het eerste  doen als ik er ben!
Ik ren meteen naar boven, daar staat de hemelsblauw geverfde kast op dunne poten, met héél dun glas. Het is zo eng als ik de deur open doe, het lijkt alsof het glas los zit in het frame en elk moment eruit zal vallen, het rammelt aan alle kanten, de stopverf aan de randen zijn hier en daar wat opgedroogd en losgelaten. Soms ben ik bang dat de poten van deze kast zullen breken. Deze kast is voor mij een paradijs, bij deze kast ga ik zes weken op reis en gaat er een wereld voor mij open. Ik ga op de vloer zitten, ik snuif de lucht op die uit de kast komt, lucht van oud papier, vermengd met hout, mijn vingers glijden over de rug van de boeken. Ik houd mijn adem in, zijn er nieuwe boeken bijgekomen?! Ik lees de titels en weet welke ik al gelezen heb en maak een keus welke ik deze vakantie ga lezen. Reader’s Digest, Mickey Spillane(aasgier en asfaltbloem, rendez-vous met de dood), Agatha Christie. Ik maak mezelf onzichtbaar als ik op Domburg ben en boven voor de kast zit of in een hoekje van de kamer met een boek. Niemand mist mij, niemand zoekt mij. 

Verborgen

Glanzend bruin, verwarmd door de zon, net uit de schil en aan het oog onttrokken door het hoge gras. Zo is het soms met talenten en gaven. De kunst is om het zelf te zien of gezien te worden. 

Serene rust

Wandelen in de sneeuw is een favoriete bezigheid van mij.
De serene rust die uitgaat van de sneeuw is onbeschrijflijk.
Geluiden worden gedempt, het is alsof de natuur zelf even
pauzeert. Ik wil je uitnodigen om een sneeuwwandeling
te maken en ervaar hoe je tot rust komt.


Ik zie een jonge reiger uit het water stappen, vliegen naar een stuk
weidegrond om daar de gevangen vis te verorberen.
De afdrukken van een Meerkoet over het pad van een
watergeul naar de plas. De rode kat die over het bevroren
ijs loopt. Mijn lippen krullen zich in een glimlach, ik word
speels, ga op een besneeuwde boomstronk staan, laat
mijn handafdruk op het paaltje achter.

Balans

Je leven lijkt soms op een achtbaan. Een baan, kinderen, ouders of grootouders, vrienden.
Welke rol vervul je allemaal? Werknemer, partner, ouder, vriend, kind, mantelzorger. Je zit in de achtbaan en de snelheid beneemt je de adem. Help! Waar is de handrem?! Geen handrem?! Zeker! Stap uit, diep in en uit ademen. Een wandeling door het bos of het park, geniet van de omgeving, maak je hoofd leeg. Het leven is mooi als er balans is, evenwicht waardoor het niet doorslaat.